Op een bepaald moment ontmoeten twee volwassen mensen elkaar. Twee mensen met bepaalde behoeften, verlangens. Zij willen samen iets in de brede spectrum van de BDSM. Zoveel weten ze. Ze hebben veel ervaring, weinig ervaring. In hun hoofd hebben ze al jaren gefantaseerd. Zijn ze al tijden bezig met datgene wat daar rondspookt. Zij zijn klaar er iets mee te doen. Iets met elkaar te doen.

De twee partijen maken iets in elkaar los. Hebben een bepaalde dynamiek. Hebben wat met elkaar. De gevoelens zijn herkenbaar en zijn het best te vatten met de termen onderdanigheid en dominantie. Ze hebben het met elkaar, uiten het naar elkaar toe.

Het ene koppel gaat ver in hun beleving, uitingsvormen, doen extreme dingen samen. Bij de ander is dat niet zo. Het is een weg die je samen opgaat.

uiterlijkheden

Door de jaren heen heb ik al veel discussies op groepen langs me heen zien gaan die over de uiterlijkheden gingen. Wel of geen leren broek, he bah, naalden, is dat wel hygiënisch? Gatver, dat zou ik nou nooit doen….

Technieken, uiterlijke vormen, zijn per definitie passend bij twee mensen die ervoor kiezen. Die ervoor kiezen op een bepaalde manier hun beleving naar elkaar toe te uiten. Willen door het toepassen ervan een bepaald effect bereiken dat passend is bij hen. Dat de beleving van hun geaardheid, die het BDSMgen klaarblijkelijk is, een bepaalde vorm heeft aangenomen waar mensen zich prettig bij voelen, die voor hen gepast is. Misschien hebben ze lang over die vorm nagedacht, misschien is het volledig spontaan gebeurd. In ieder geval vind ik het interessant hoe mensen iets vorm geven. Honderd afspraken, staande sub als een schemerlamp, naakt rondlopen, hangen aan en balk in touwen, het is vorm, een vorm.

Oordelen

Wat mij aan reacties van anderen vaak verbaast is dat mensen die vormen projecteren op zichzelf en er hun eigen oordeel aan geven. Vragen stellen over gezondheid, mentaal dan wel fysiek, oordelen die een vanilla niet zouden misstaan. Terwijl je er ook vanuit zou kunnen gaan dat die mensen heus wel nagedacht hebben, en bepaalde zaken rondom hygiëne, en veiligheid heus ook zelf bedacht hebben. Iemand mailt iets wat diegene wil delen, deelt iets over een gevoelig facet uit hun beleving. Het laatste wat diegene wil horen is een niet begrijpende veroordeling, neersabelende kritiek. Begrip, opbouwende woorden, vragen naar het gevoel erachter, dat verdient zo iemand op een lijst, binnen een groep, waar de leden in de buitenwereld stuk voor stuk met onbegrip en veroordeling te maken hebben.

lood om oud ijzer

Als iemand zou moeten snappen dat zulk veroordelend geweld nodeloos kwetsend en onterecht is, zullen het de mede BDSM’ers moeten zijn. Maar laten dat nou net de mensen zijn die dat niet doen, en daarmee alle discussie doodslaan. Waar we elkaar zouden kunnen steunen vechten we elkaar de groepen uit. En voor de buitenwereld is het allemaal lood om oud ijzer. Want is je partner slaan niet net zo gek als haar kleding verbieden, of in een stal houden?