Een sub in de drup en ze is er niet.

Er zijn grenzen aan de D/s, als die relatie geen 24/7 gebeuren is. Als je niet samenwoont, geen partners bent die elkaar kunnen zien en inschatten, consulteren, corrigeren, op ieder moment van iedere dag. Hoe diep je gevoelsmatig ook verbonden bent, je kunt niet alles waarmaken, niet zonder restricties en goed overleg.

Soms wil je als dominant ingrijpen in een bepaalde situatie. Een situatie waarvan je vindt dat je sub de verkeerde beslissingen neemt, of geen beslissing neemt waar jij vindt dat diegene dat wel zou moeten doen. Je maakt je zorgen en meent oprecht dat je sub bijsturing behoeft. Alleen woont die sub niet bij je, maar op afstand. Je loopt tegen de grens op dat ook je sub op afstand een mens is dat grote delen van haar leven het zonder je sturing moet stellen. Niet alleen is het niet mogelijk het leven van een sub op afstand “over te nemen”, het is ook niet wenselijk.

De basis van welke relatie dan ook – binnen een ver gevorderde TPE relatie ligt dit WEL anders- lijkt me dat elke volwassene in principe in staat moet zijn zijn of haar eigen leven te leven, zelfstandig na te denken en zorgvuldig afwegingen te maken m.b.t. het eigen volwassen bestaan. Ook kiezen voor ongelijkheid en afhankelijk past m.i. binnen dit kader. Er is eens een weloverwogen keuze geweest. Ooit heb je er voor gekozen, samen. Besloten dat dit de manier is waarop je tot elkaar wil staan.

Het is niet moeilijk om als dominant de beslissing te nemen en je sub te dwingen een bepaalde richting op te gaan; bepaalde acties te ondernemen. Je zou je sub op kunnen sluiten in het tuinhuisje en niet meer loslaten. Je doet hiermee dingen die je later niet waar kunt maken, je bent er immers niet altijd. Je moet beseffen dat de afhankelijkheid ook nadelen heeft, als de sub niet in je nabijheid verkeert. Je kunt niet alles bepalen omdat je er ook weleens niet bent. Omdat er ook weleens een beslismoment in het leven van de sub is waarover besloten moet worden zonder dat de dominant even geconsulteerd kan worden.

Het is wel raadzaam om de grenzen op te zoeken om toch zoveel mogelijk de gevoelens die passen bij machtsafstand te benaderen. Maar flexibiliteit is het onderkennen van grenzen is meer dan ooit geboden bij een relatie op afstand.

Hoe dan D/s op afstand?

In een relatie waarin je constant samenleeft, is het makkelijker te sturen, zijn de momenten van sturing veelvuldiger. Je kunt je sub  beter bijstaan. Je eist meer van je sub, maar is dat anders dan in een andere liefdesrelatie?

Je definieert samen de basis van je relatie en de keuzes van leven. Natuurlijk zijn er doms die een leven willen overnemen, die alle zaken gaan bepalen, die elke zelfstandigheid uit de sub halen. Hoe kun je dat waarmaken als je gescheiden woont en elkaar soms tijden niet ziet?

Het minste wat je als dominant kunt doen is een bepaalde situatie bespreekbaar maken, je mening geven over een kwestie. Je kunt een dringend advies geven aan de sub een bepaalde actie te ondernemen. Je kunt steun geven, sancties afspreken en grenzen stellen. Ook grenzen stellen die je zelf voelt, zoals: “Ik wil dit niet meer meemaken” of “Ik wil je zoiets niet meer zien doen.”

In een concreet geval van jouw sub in een – in jouw ogen – verkeerde situatie maak je de zaak bespreekbaar. Je geeft je onderbouwde mening en geeft een dringend advies. Je geeft je sub een deadline waarbinnen hij/zij een beslissing zal moeten nemen.

Overnemen of niet?

Is de situatie zo fout dat het bedreigend is voor de sub, zal je een beslissing voor diegene moeten nemen – die kan radicaal zijn. Maar in een situatie waarin een sub kan groeien naar een beslissing richt je je op de procedure van de persoon zelf en stel je daar grenzen aan wat betreft tijd en onderbouwing.

Mocht de sub toch kiezen voor een in jouw ongewenste situatie moet je als dominant zelf besluiten wat je daarmee doet. Je trekt je verder niets meer van het bewuste onderwerp aan of je legt de sub op er niet meer met jou over te praten (hij/zij weet hoe je erover denkt) of je stuurt op onderdelen.

Als een situatie met een sub op afstand echt de spuigaten uitloopt en je voelt je er zelf als dominant niet meer happy bij, je kunt er je zelf niet mee verenigen, dan kun je andere acties overwegen. In het ergste geval betekent dat het opzeggen van een D/s relatie. Je moet grip hebben in een relatie, het moet leiden tot iets. Een sub moet te sturen zijn. Dominantie moet niet ontaarden in zinloze dienstverlening, het eindeloos herhalen van adviezen die niet opgevolgd worden. Het moet goed blijven voelen voor Dom en sub.