In de vanilla wereld is het vaak zoeken naar een juiste tactische vorm om dingen over te brengen, om iets duidelijk te maken. Omkleed met nuances, beleefdheden, frasen.

Zelfs als we bedoelen dat iets een opdracht is, stellen we het vaak als een vraag. Het klinkt prettiger, om het eufemistisch te brengen, het is beleefd en voorkomend. Iedereen is gewend aan die relatieve onduidelijkheid, omdat ze het weten, omdat ze het zelf ook doen.

Je merkt die relatieve onduidelijkheid vaak in de omgang met kinderen (die alles letterlijk nemen), of buitenlanders die de taalnuances nog niet begrijpen. Als je een werknemer vraagt of hij even de post op wil halen, is het niet verwacht dat hij ook nee kan zeggen. Je zou gek staan te kijken!

Een kind zou meteen ‘nee’ zeggen als er geen zin is. En buitenlanders verwachten een keuze waar deze niet is. En dan staan Nederlanders nog bekend om hun duidelijkheid en directheid!

D/s taal

Binnen een D/s relatie benadruk je het feit dat er een machtsongelijkheid is met een ander taalgebruik dan normaal, of dan sociaal wenselijk is in de vanilla wereld. De Dom geeft duidelijkheid door onomwonden aan te geven wat hij of zij verwacht. Het absolute ervan geeft een kracht. Er is geen keuze, en dat suggereer je dan ook niet.

De gesproken taal is een krachtig middel, een onderdeel van je ritueel. De taal benadrukt de ongelijkheid net zoveel als het op de grond zitten, of knielen. De beleefdheden die een keuze suggestie in zich hebben zijn hier niet op hun plaats en voelen verkeerd.

Het is belangrijk om ook over taalgebruik afspraken te maken, vooral als er vanilla’s in de buurt zijn. Je kunt de duidelijkheid maskeren, en toch heel duidelijk en gepast taal gebruiken.

Wat voorbeelden.

1) ” Maak koffie en breng het hier.” – dit laat aan duidelijkheid niets te wensen over, maar klinkt een beetje raar als je schoonouders op bezoek zijn)

2) ” Ik wil graag een kopje koffie drinken.” – Als je een instructie hebt dat de sub de wensen van een Dom meteen probeert zo goed mogelijk te vervullen is dit net zo duidelijk als voorbeeld 1

3) ” Zou je een kopje koffie willen maken?” – Dit is al meteen een stuk minder krachtig en duidelijk, al zou het nog net kunnen. Het is niet duidelijk of ik koffie wil, mijn wens, behoefte wordt niet krachtig overgebracht.

4) “Heb jij misschien zin in een kopje koffie? Dan wil ik ook wel”.- Hier kan een sub niks mee en wordt in verwarring gebracht. Informeer ik naar de wens van de sub, wil ik zelf koffie of draag ik de sub op om te kiezen?

Iemand die leeft in den D/s relatie streeft naar een machtsafstand. Daarin moet de één bepalen, de ander volgt. Soms ga je daar ver in, maar dat is persoonlijk. Daar voelen beide partijen zich goed bij. In elke D/s hoe ver die ook gaat, passen afspraken, rituelen. Omdat taal zo’n groot onderdeel is van iedere relatie, zal ook de taal onderdeel moeten worden van de D/s. Als je ervoor kiest te leven in een relatie waarbinnen de rollen conform D/s verdeeld zijn, dan geeft de Dom geen pseudo keuzes middels een taalvorm die ongepast is.

Bij de koningin op bezoek pas je je taal ook aan aan de situatie. Waarom dan niet in een D/s? Een D/s is geen vanilla relatie. Waarom dan nog praten met elkaar als vanilla’s?