Huisje, boompje, beestje…

Binnen onze samenleving, binnen ons normen en waardenstelsel, is het gebruikelijk dat een man een vrouw heeft, een man een man, een vrouw een vrouw. Het is altijd 1 partner. Ook in de BDSM wereld gelden deze normen. Spelen met een ander is nog weleens toegestaan, maar oh wee als het serieuzer wordt. Het heet niet voor niets spelen, denk ik dan maar.

Geil mannetje

Als je er de advertenties op BDSMzaken op naleest, of de discussies op fora volgt, worden de stellen die zoeken naar een derde, al dan niet als spelcontact, afgeschilderd als een beetje rare zielige mensen die niet tevreden zijn met wat ze hebben. De Dom is een geil mannetje die zijn penis in andere vrouwen wil steken, de sub is krachteloze deurmat die eigenlijk tegen haar wil heeft moeten instemmen met iemand erbij. Die iemand erbij wordt vaak niet gedefinieerd, maar het zal wel en psychiatrisch geval zijn die geen Dom van haarzelf kan krijgen.

Heel zelden lees je iets waarbij beschreven wordt wat het kan opleveren, van mensen die het zien als een meerwaarde, die erover nagedacht hebben en schrijven vanuit een positieve ervaring. Een voorbeeld van zo’n stuk staat op de site van Natya en rene (hommage a madam). Polyamorie intypen bij de google wil ook nog weleens wat opleveren, al is het dan vaak niet over D/s en een driehoeksrelatie.

Dynamische driehoek

Wij zijn eigenlijk een beetje onbedoeld, onbewust ervaring gaan opdoen met het krachtenspel van een ‘dynamische driehoek’. De verhouding van drie mensen die dicht bij elkaar staan.

Het begon zoals verwacht mag worden in het wereldje. Na een tijdje chatten kwam x. op bezoek. Niet geheel onverwacht gebeurde er iets op het bdsm vlak, het was niet met zoveel woorden afgesproken, maar wel verwacht. Voor mensen die direct denken dat het meteen hete sex was, zal ik het iets specifieker uitleggen. x. was zo dom geweest ons adres voluit in een gelogde chatroom te gebruiken. Niet wijs natuurlijk. Ik bevroeg haar erover en besloot haar ervoor te straffen. Niet ongewoon in de kringen waar wij ons bevonden die tijd. x. was sindsdien mijn sub, een vriendin voor ons. Zij kwam vaak een weekeinde over en wij beleefden allerlei dingen met zijn drieen of met twee. We deelden lang niet alleen bdsm-spelmomenten. Het was op een ongewone manier een juiste verhouding. Het beet elkaar niet, maar voegde iets toe.

Delende subs
Twee subs die samen een Dom hebben zullen moeten omgaan met gevoelens als moeten delen, jaloezie, wegcijferen, elkaar accepteren. Allemaal zaken die erg te maken hebben met loslaten, controle loslaten en vertrouwen. Het gevoel hebben dat niets zomaar komt, vanzelfsprekend. Als iets dat er toch altijd weer is. En dat dit ook voor aandacht geldt.

Wie waardeert het nog als zijn auto het iedere ochtend weer doet? Alleen die mens die weet dat zijn auto het soms laat afweten, en daar weleens mee geconfronteerd wordt, met alle ergernis van dien. In de driehoeksverhouding zoals wij die zijn gaan waarderen, is het bewustzijn voor de dingen die er zijn, de dingen die je deelt, groter. Dat versterkt het gevoel voor elkaar. De derde, diegene die erbij is gekomen, neemt een plaats in, en mag die plaats innemen. Binnen de grenzen die de Dom stelt. Binnen een D/s verhouding die uitgaat van en machtsongelijkheid en hiërarchie, waarvan de partners zich ook enorm bewust zijn van die mechanismen, is een dynamische driehoek iets dat verhoudingen accentueert, zichtbaar maakt, expliciet maakt. Bij ons werkte dat heel sterk zo: de hiërarchie werd uitvergroot, gevoelens versterkt.

Echte gevoelens
Vooral als een verhouding als deze te maken krijgt met echte gevoelens van de mensen voor elkaar, een langdurig intense verhouding is, maakt dat de relatie waardevoller. De Dom zet de hiërarchie tussen de subs bewust in bij het proces van bewustwording en groei van zijn subs. Hij zorgt ervoor dat door het geven en ontnemen, de verhoudingen duidelijk blijven door onduidelijkheid over wat een recht is, of wat een gunst is. Dat geeft verdieping aan onderdanigheid en dominantie.

Ook het onderkennen van gevoelens van liefde, gevoelens van intimiteit, gevoelens van dierbaar geven om elkaar, hoort bij de dynamiek. Er kan niets onder het tapijt blijven, ontkend blijven, de drie moeten er vol voor gaan en bereid zijn om bepaalde maatschappelijke waarden los te laten. In essentie hebben drie mensen een eigen dynamiek, met eigen gevoelens. Loslaten van het ‘huisje boompje beestje’ gevoel, dat is moeilijk.

Dogma
Wanneer hebben wij dat besef losgelaten en het maatschappelijk onacceptabel gemaakt om diepe gevoelens te hebben bij meerdere mensen? Monogamie in de westerse wereld is een keurslijf dat om onbegrijpelijke redenen een sterk dogma blijft. Daarom is het zaak in een relatie van drie altijd openheid te hebben over gevoelens voor elkaar. Over de juistheid van de verdieping in de relatie. Als het spelen voorbij is, als het geen spelletje meer is, begint het sturen. Het begeleiden van het proces van het toelaten van echte gevoelens. Het proces van het toelaten van elkaar, maar ook van het besef dat het weliswaar in onze wereld niet echt wordt geaccepteerd, maar dat het wel juist is voor de drie mensen waar het om gaat. Het toelaten van gevoelens binnen jezelf, het accepteren van je geaardheid, dat is het proces dat bewust door drie mensen gedeeld moet worden. Openheid, eerlijkheid, respect voor elkaar, gevoel voor elkaar, heldere communicatie.

Wat is daar mis mee?

Het lijkt me inmiddels duidelijk dat het hier absoluut niet gaat om het dogma van de geile Dom die zo nodig twee subjes in bed wil. Het wijd verbreide misverstand dat je als je bij een stel komt, altijd een soort speledingetje bent(een ‘neukpoppetje’ zoals iemand het eens noemde) en nooit een volwaardige partner. Het is goed te verkopen in onze westerse wereld, want wie wil er nou niet twee vrouwen in bed? Zelfs vanilla’s snappen het, en dan zou er bij ons BDSM’ers een belletje moeten gaan rinkelen, want vanilla’s zien de hele SM als een geil spelletje.

Het is een manier van omgaan met iets wat niet begrepen wordt. Ridiculiseren omdat iets buiten ons normen- en waardensysteem lijkt te vallen, misschien wel gebaseerd is op een heel ander systeem van normen en waarden.

Kijk maar naar de discussies in de groepen, de advertenties op BDSM zaken. De stellen bedelen om een derde, de vrije subs wijzen af, en willen een man voor zichzelf. Miscchien zitten er ook wel veel geile mannetjes te hopen op een spelletje met drie? Maar…het hoeft dus niet zo te zijn. Het kan ook om iets anders gaan.

In ieder geval spreek ik vanuit ervaring als ik zeg dat het, ook zonder sex etc., heel veel verdieping kan opleveren. Als je met drie bereid bent ervoor te gaan, je eigen gevoelens te onderkennen en erover te communiceren. Tegen de maatschappij in durft te gaan, omdat de normen die jij aanhangt anders zijn, maar wel bij jou passen.

Voorwaarden
Een punt hierin is wel dat de drie hun rol absoluut waar moeten kunnen maken, er moet veel gevoel tussen de drie zijn. De Dom moet voor zijn gevoel die twee aankunnen, een rol kunnen geven waarin hij zich zo voelt dat hij de twee kan geven wat nodig is, wat gepast is. Want als de Dom gaat voelen dat hij zijn rol niet kan waarmaken, achter de twee aanloopt, nergens echt kan zijn, of het gevoel krijgt zijn subs te kort te doen, dan is het einde nabij. Vooral als de tweede ver weg woont, sporadisch dichtbij is, is het moeilijk om niet in een dienende rol te schieten als Dom. In de auto te springen om voor je gevoel nooit genoeg bij de een of bij de andere te zijn. Of is dit ook een gevoel waar de Dom mee mee om moet leren gaan, moet accepteren?

Voor mij persoonlijk is de ideale situatie toch die waarin ik met twee subs onder een dak woon, gewoon bij elkaar, in onze eigen hiërarchische  maatschappij van drie…