Vooraf

Op Engelstalige groepen lees ik veel over het principe van ‘transparantie’ van onderdanigen. Dat kom ik weinig tegen in het Nederlands taalgebied, terwijl het toch een belangrijk gegeven is en veel mensen het toepassen in hun D/s relatie.

Wat is het?

Transparantie of openheid is het principe waarin een onderdanige de verantwoordelijkheid heeft open te zijn over zichzelf en alles wat haar of hem betreft en beweegt. Zodat de dominant zodanig geïnformeerd is dat hij of zij verantwoordelijke beslissingen kan nemen.

Helderziendheid

In sommige D/s relaties gelden heel duidelijke grenzen die vooraf zijn onderhandeld. Eigenlijk geldt dit voor alle D/s relaties, met het verschil dat er in sommige relaties de ‘afspraak’ geldt: de D bepaalt en de sub volgt. In alles, overal, zo vergaand mogelijk. Leven als Eigenaar en eigendom.

In het laatste geval rust een zware verantwoordelijkheid bij de Dominant om juiste beslissingen te nemen die soms ingrijpend zijn in het leven van de onderdanige. Het is dan handig als de Dominant in kwestie in hoge mate helderziend is, zodat hij of zij goed kan inschatten wat op een bepaald moment de beste keuze is. Helaas echter zijn de meeste Dominanten gewone mensen met gewone mogelijkheden en beperkingen.

Rol van de onderdanige

Hier komt dan ook de onderdanige om de hoek kijken. Elke onderdanige die dacht dat hij/zij in een dergelijke relatie rustig achterover kan leunen om te wachten op strenge en spannende bevelen: je gaat nu afhaken!

Ook onderdanigen hebben namelijk hun verantwoordelijkheden in D/s relaties.

De onderdanige heeft de plicht de Dominant inzicht te geven in zichzelf. Pas als de Dominant werkelijk weet wie de onderdanige is en wat zich in hem of haar afspeelt (nu, maar ook in het verleden) kan deze werkelijk bezit nemen van deze persoon. En werkelijk controle overnemen. Openheid van de onderdanige is een onderdeel van het loslaten van controle.

Voorbeeld

De onderdanige komt thuis na een vervelende dag op het werk. Ze is erg sjacherijnig, maar besluit niets te vertellen, onder het motto: dat is zo ongezellig. De Dominant vraagt hoe haar dag was en ze zegt alleen: “oh, prima.” De sjacherijnigheid is te merken en de dominant zegt daar iets van en wil dat zij het anders doet. De onderdanige zwijgt maar wordt nog sjacherijniger en voelt zich niet begrepen.

In de meeste gevallen zal een dominant die uitgaat van het principe van openheid, wel geïrriteerd zijn om het ongewenste gedrag, maar ervoor kiezen niet puur op het gedrag in te gaan, maar op de oorzaak ervan. Hij vraagt wat er is en waarom ze zo doet. Hij zal aandringen totdat ze alles vertelt en duidelijk is hoe ze in haar vel zit. Vervolgens heeft hij alle informatie en kan hij besluiten wat hij zal doen. Dat hij informatie van haar wil, zegt niet dat hij het gedrag accepteert.

De onderdanige zou ook uit zichzelf informatie kunnen geven over haar gemoedstoestand. Hiermee voorkom je dat de dominant beslissingen neemt op grond van een gebrek aan informatie en dat een situatie vervelend loopt waarbij de D/s verhoudingen onvoldoende gerespecteerd worden.

Zoals je in het voorbeeld kunt lezen, gaat het eigenlijk om een heel duidelijke vorm van communicatie, waarbij indirecte signalen niet genoeg zijn.

Wat levert het op?

Transparant zijn is dus een manier om verdere verdieping te verkrijgen in een relatie die gebaseerd is op Eigenaar/eigendomschap. Zo’n relatie kan alleen werken als de Eigenaar zo veel mogelijk zicht heeft op alle stukken van de onderdanige. Voor de onderdanige is het ook een deel van de ‘winst’ van de relatie: weten dat je door en door gekend en gezien bent en daarmee ook niet kunt ontsnappen. Alsof hij of zij dwars door je heen kijkt.

Tegelijkertijd kan deze openheid een heel krachtig instrument zijn in de relatie, omdat het de onderdanige elke vorm van (emotionele) privacy ontzegt. Dingen voor jezelf houden? Geheimen voor je baas? Dat is geen optie. Zelfs de eigen gedachtes, zieleroerselen, prachtig of soms ook beschamend of onprettig: alles behoort aan je Eigenaar. Confronterender kan het bijna niet.

Hoe geef je het vorm?

Betekent dit dat de onderdanige die in zo’n relatie leeft de hele dag achter de Dominant aanloopt om diegene over elke gedachte in het eigen hoofd in te lichten?

Nee, daar zit niemand op te wachten.

Vermoedelijk is het voor elk stel een kwestie van steeds blijven zoeken naar de juiste manieren om deze openheid vorm te geven. In essentie kun je zeggen dat de Eigenaar bepaalt hoe de openheid vorm moet krijgen. In de praktijk zal het iets zijn waar je samen over praat en naam zoekt. Ook is in onze visie openheid niet eenzijdig de verantwoordelijkheid van de onderdanige. Wel is deze verplicht hier actief aan mee te werken.

Sommige Dominanten willen dat hun onderdanige een dagboek bijhoudt dat zij vervolgens lezen. Of ze laten hun onderdanige af en toe een essay schrijven. Ook praten veel stellen uitgebreid met elkaar. De ene dominant zal hierin heel sturend zijn en van de onderdanige eisen dat hij of zij alles van zichzelf onthult en overal over praat, de ander zal het initiatief meer overlaten aan de onderdanige en er af en toe op inspelen in een gesprek.

Essentie

De essentie van dit principe is dit: als onderdanige werk je actief mee aan de relatie waarin je eigendom bent. Je legt in feite je hele ziel en zaligheid bij de dominant neer. Niet met de eis: nu doe je er ook dit en dat mee. Maar juist heel kwetsbaar en open: hier ben ik. Zonder verwachtingen.