Home » Frank, Overdenkingen

Van cyber tot samenwonen

19 April 2010 No Comment

They meet

Als twee mensen die ‘het’ hebben elkaar ontmoeten en het klikt, dan is het een openbaring. Je mailt, sms’t, chat, praat en op gezette tijden ontmoet je elkaar. Tijdens die ontmoetingen, waar je al tijden naar uitkijkt, is het net of de speeltuin opengaat. Je hebt tijd voor elkaar, alles is op orde, en je geniet intens. Iedereen zorgt dat hij of zij op haar best is. Het is ook vaak even een vlucht uit de realiteit. Werk, kinderen, stress, de volle wasmanden, het is even achter je. Je werkt ook beiden naar een climax toe, je plant dingen, er is een toename van spanning totdat het moment daar is. Je speelt, geniet en het moment van afscheid is te snel alweer daar. Terug naar het toetsenbord, in de gestolen momenten als de kids op bed liggen, als de was af is, als het werk gedaan is.

Volgende stap

Je besluit samen om het leven verder te delen, de plannen worden gemaakt, een huis gekocht, de verhuiswagen geboekt. Je kunt niet wachten en zit op een roze wolk. Met de associatie van de weekeinden, de vakanties, de mooie momenten waan je je in de hemel. Iedere dag wakker worden naast je partner, je partner die ook je Dom, je sub is.

Het lijkt allemaal prima zo. Iedere dag je lievelingskostje.

Realiteit

Maar de realiteit is dat je je leven integreert met elkaar, dat je je hele leven integreert. Ook je werkstress is zichtbaar, ook de kids hangen aan je broek, ook je PMS is zichtbaar, ook je Dom is weleens sjagrijnig en onredelijk. De momenten waarop je intens met elkaar bezig bent, het model van spanning opbouwen naar een hoogtepunt, met elkaar, het voldoet vaak niet meer. Het verveelt. Je stelt beiden je beeld bij. Je moet op zoek naar voldoende tijd en aandacht voor elkaar, tussen alle dagelijkse beslommeringen in. Ook de vorm waarvan je dacht dat je er geen genoeg van kreeg begint te verslonsen. Waar de Dom eerst vol aandacht was voor iedere stap die de sub zette, daar begint nu de klad in te komen.

En dan?

Voor een sessiemodel is samenwonen overkill. Je moet beiden op zoek naar een passende vorm. Tijd voor elkaar, tijd voor je passie. Maar ook naar een model waar je betrekkelijk anoniem kunt streven naar een passende dynamiek, tussen alle vanilla’s. Samen wonen is een beginpunt, geen eindpunt. Je leert elkaar helemaal kennen, niet alleen die hoogtepunten. Het blijft werken, ook met een relatie waarbinnen je dacht dat alles helder was.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading ... Loading ...

Leave your response!

Add your comment below, or trackback from your own site. You can also subscribe to these comments via RSS.

Be nice. Keep it clean. Stay on topic. No spam.

You can use these tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

This is a Gravatar-enabled weblog. To get your own globally-recognized-avatar, please register at Gravatar.