Altijd al ben ik dol geweest op Batman. Strips, tekenfilms, films, ik verslond ze. De duistere sfeer, de worsteling van Bruce met zijn batman gevoelens, zijn coming out. Het deed me ergens aan iets denken ook…
Batman en Bruce hebben een ingewikkelde relatie; niets is zeker, alles is ter discussie.

De twee laatste films van Batman (Batman begins, en The Dark Knight ) zijn van een uitzonderlijke kwaliteit, niet in de laatste plaats door het subtiele spel tussen de hoofdpersonen.
Michael Caine is weergaloos in zijn versie van Alfred, Christian Bale is een prima Batman. Opvallend ook in de context van D/s is de bijzondere relatie tussen Bruce en Alfred. Ik zal proberen deze relatie van commentaar te voorzien. D/s the Batman way….

Bruce en Alfred zijn werkgever en werknemer. Er is een afstand in macht. Alfred is dienend en meestal zelfs voorziend naar Bruce toe (voordat Bruce aangeeft wat hij graag zou willen, komt Alfred al met het gevraagde). Door Alfred functioneert Bruce beter. Alfred is er altijd voor Bruce. Je voelt het diepe gevoel van beiden naar elkaar toe, maar altijd in een passende context. Hoewel de relatie bol staat van omgangsvormen, protocollen en vormelijkheden, voel je een genegenheid, een warmte en een nabijheid. Alfred is er altijd geweest voor Bruce en zal er altijd zijn. Alfred accepteert Bruce en hij kan bij Alfred zichzelf zijn, ook zijn zwakheden en pijn laten zien. Alfred kent Bruce zoals niemand op deze wereld hem kent. Toch heeft Bruce ook de touwtjes in handen, een beslissing van Bruce is totaal en wordt opgevolgd. Soms heeft Alfred een milde vorm van tegensputtering en laat Bruce nadenken over gevolgen van acties. Maar als Bruce besloten heeft staat de afspraak en Alfred volgt, desnoods tot de hel.
Bij Alfred heb je altijd het gevoel dat hij zo veelzijdig en getalenteerd is dat hij met zijn capaciteiten makkelijk een groot bedrijf zou kunnen runnen, rijk zou kunnen worden en machtig. Het butler zijn van Bruce is zijn keuze, zijn wil, zijn lotsbestemming. Het is geen keuze uit onmacht, het is er een die welbewust is genomen. Bruce respecteert een waardeert Alfred, dat is duidelijk. Maar respecteert Alfred ook genoeg om hun afstand in stand te houden.

Beiden floreren bij deze relatievorm tussen hen. Beiden komen tot hun recht, de band tussen beiden is diep en beiden zouden lijden onder een scheiding. Beiden willen dit, beiden kunnen niet anders. De macht ligt bij Bruce en Alfred completeert hem, vult hem aan. Als Bruce valt, is Alfred er om hem te vangen.

Bruce en Alfred hebben een 24/7 D/s vol gevoel en machtafstand. Ze hebben geen sexuele relatie, maar hun relatie sprankelt. Juist vanwege de vorm die hen beiden past, waar zij beiden voor kiezen.

Een D/s is wat je er zelf van maakt. Heb je wat met afstand en koelte? Vorm je D/s dan zo. Maar veroordeel niet een relatievorm zonder dat je de spelers kent, hun verlangens en hun wezen.