groet, dorine

Het is goed als de sub uit wat het met haar doet (want zonder communicatie geen relatie; en zonder uiten van moeite geen onderwerping). Daarna loslaten is het devies voor wie zich werkelijk wil onderwerpen. Een oordeel over de Dom past niet en helpt niet, zeker niet wanneer het in het openbaar wordt geuit.

Zeker behoeft dit ‘model’ nuancering. Het zijn stereotypen die de werkelijkheid te simpel weergeven en die je niet al te serieus moet nemen. Net zoals dit ‘wetenschap’ is met een knipoog. Wel kunnen ze helpen om eens (op een iets andere manier) naar je relatie te kijken en erover na te denken. Dank voor je reflectie! Leuk en zinnig om te lezen.

Aan het begrip ‘machtsafstand’ zal ik nog eens een stukje wijden!
Nogmaals dank.

dorine

Dit zit hem enerzijds in de schets die jullie geven per kwadrant. Om maar enkele voorbeelden te noemen: hoezo zou een ‘alledaagse’ geen geld uitgeven aan dungeon equipment en in plaats daarvan huis- tuin- en keukengerei gebruiken? Dit lijkt me een wat krampachtige poging om de fetishisten en alledaagsen in schril contrast met elkaar te plaatsen. Dit terwijl in mijn ogen het aankopen van dungeon equipment op zichzelf niet noodzakelijk hoeft te wijzen op een fetishisme voor dungeon equipment of gericht op uiterlijke vorm hoeft te zijn, maar evengoed een hechten aan gewoon goed materiaal kan zijn, waarmee het fijn spelen is.

Omgekeerd lijkt het me ook niet evident om bijvoorbeeld te stellen dat woorden als TPE, totaalslavin etc. zich alleen voordoen bij luchtbellers die cyber-relaties hebben. TPE als concept is eerder gegroeid juist vanuit concrete koppels die dit concept in hun reële, samenwonende relatie ontwikkeld hebben. Dat vervolgens de cyber-SM-community dit begrip heeft geadopteerd en soms gebruikt in het kader van cyber-relaties, waarin het een betekenis krijgt die weinig aan hun relatiepraktijk gelieerd is of eerder een illusoir idee blijft dat eerder in de hoofden van de betrokkenen zit dan echt een praktijk kent, wil niet zeggen dat een TPE niet in de praktijk kan bestaan. En voor zover het juist wel in de praktijk bestaat, zou het dan dus eerder bij de ‘alledaagsen’ een plaats zou kunnen hebben, afhankelijk van hoe groot het machtsverschil bij dat bewuste koppel is. (N.B. ik merk op dat jullie op een aantal plaatsen op deze website consequent spreken over ‘machtafstand’ in plaats van machtsverschil. Dit suggereert voor mij een zekere afstandelijkheid of het suggereert een afstand die groot is tussen veel en weinig macht? Of bedoelen jullie met ‘afstand’ dat de sub macht afstaat aan de Dom? In dat geval lijkt me het woord machts-overdracht helderder).

Een ander punt waar het model wat tekort schiet in mijn ogen is dat het enerzijds start vanuit zinnige parameters (innerlijk/uiterlijk, woorden/daden), maar deze vervolgens erg isoleert. Als ik mijn meisje voor me laat knielen of me door haar met Meester aan laat spreken, lijkt dat wellicht op het eerste oog op ‘puur uiterlijk’. Je hebt het in wezen niet per sé *nodig* om een power-exchange relatie te hebben. Tegelijkertijd kunnen dergelijke symbolieken, rituelen etc. een enorm diepgaande emotionele impact hebben. Het is niet noodzakelijk vormelijkheid om de vormelijkheid. Er is wel degelijk ook een connectie tussen uiterlijk en innerlijk. Iets soortgelijks geld voor ‘woorden’ en ‘daden’. In een ‘alledaagse’ relatie wordt denk ik het machtsverschil even vaak via gesprekken en woorden concreet gemaakt (denk aan opdrachten, wijzen van spreken of juist niet spreken opleggen etc.) als in daden. En bestaat er denk ik juist ook vaak een verband tussen wat gezegd en gedaan wordt.

Alleszins vind ik het een aardig schema wat in elk geval wat houvast kan bieden bij welk aspect in je omgang de focus heeft of wat je ingang op een bepaald moment is. Als typering van relaties vind ik het toch wat tekort schieten. Maar wellicht was het zo serieus ook niet bedoeld

Geniet van de ervaring en het begrip!