Een reflectie op een bijzondere sessie binnen F/d uit 2001
Ik zal Frank nooit meer met wantrouwen bejegenen.
Ik zal Frank nooit meer met wantrouwen bejegenen.
Ik weet niet of je ooit strafregels hebt geschreven. Ik niet vaak eigenlijk. Gisteravond wel: twee kantjes vol, voor- en achterkant.
Je gaat dan rare dingen denken. Een kantje heeft 35 regels, dat is 70 regels per vel, 140 regels in het totaal. Bejegenen, wat een raar woord. Moet je het niet positief stellen: “Ik zal Frank met vertrouwen tegemoet treden”?
En waarom zit ik hier eigenlijk?
Ik wilde iets …

Huisje, boompje, beestje…
Binnen onze samenleving, binnen ons normen en waardenstelsel, is het gebruikelijk dat een man een vrouw heeft, een man een man, een vrouw een vrouw. Het is altijd 1 partner. Ook in de BDSM wereld gelden deze normen. Spelen met een ander is nog weleens toegestaan, maar oh wee als het serieuzer wordt. Het heet niet voor niets spelen, denk ik dan maar.
Geil mannetje
Als je er de advertenties op BDSMzaken op naleest, of de discussies op fora volgt, worden de stellen die zoeken naar een derde, al dan …

They meet
Als twee mensen die ‘het’ hebben elkaar ontmoeten en het klikt, dan is het een openbaring. Je mailt, sms’t, chat, praat en op gezette tijden ontmoet je elkaar. Tijdens die ontmoetingen, waar je al tijden naar uitkijkt, is het net of de speeltuin opengaat. Je hebt tijd voor elkaar, alles is op orde, en je geniet intens. Iedereen zorgt dat hij of zij op haar best is. Het is ook vaak even een vlucht uit de realiteit. Werk, kinderen, stress, de volle wasmanden, het is even achter je. Je …

Zoals ik nu ben, ben ik altijd geweest.
Al in mijn eerste herinneringen speelden machtsverhoudingen een rol, had ik daar ook fantasieën over.
Fascinatie
Op de één of andere manier ben ik altijd al gefascineerd geweest door alles rondom macht, ‘ geweld’ en het fenomeen straf.
Ik zeg opzettelijk “het fenomeen”, want het gegeven op zichzelf fascineerde me mateloos.
Ik had veel belangstelling voor allerlei strafsituaties in het dagelijks leven, in verhalen, in films. Niet alleen hoorde ik andere kinderen uit over de straffen die ze thuis kregen (“en hoe dan? “), ik keek met …

Het lijkt mij voor een vrouw, in een virtuele wereld van ‘enge overheersende mannen’, oneindig moeilijk om rustig wat te praten over je gevoel en je gedachtes.
Niet alleen word je als vrouw meteen benaderd door dozijnen mannen die de meest expliciete dingen willen weten en willen doen. Het is ook nog zo dat je langzaam moet wennen aan erover praten dat je subgevoelens hebt. Iets dat in de moderne wereld waarin van vrouwen een actieve, bepalende, zelfbewuste rol wordt verwacht een paradoxaal gevoel is.
Feministen hebben decennia voor je gestreden en …