“Ok, hij is de baas over jou? En jij doet altijd wat hij wil?”
“Ja, inderdaad”
“Wat als hij je vraagt van de Eiffeltoren te springen?”
Eigenlijk is het geen dilemma. Hoogstens in het contact: is het de bedoeling van mijn gesprekspartner om mij klem te zetten? Te bewijzen dat een absolute relatie niet kan of niet bestaat of niet wenselijk is?
Misschien roept het radicale in ons soms iets op: verzet, ongeloof of angst. Ook bij mij trouwens.
In het praten over absolute D/s relaties, waarin de één Eigenaar is van de ander …

Een TPE (de naam zegt het al) is grenzenloos. Wij noemen het een streven naar een zo groot mogelijke machtsafstand tussen ons. Een symbiose van sturen en gestuurd worden, bepalen en bepaald worden.
Er is een moment waarop beide partners hiervoor kiezen. Bij sommigen is gebeurt dat onbewust, bij anderen heel bewust. Dat kiezen vieren ze vaak met een uiterlijk ritueel, met symboliek, zoals een collaring, het zetten van een tatoeage of een brandmerk. Daarmee beloven ze elkaar op dit pad verder te gaan. Wat dit pad ook precies in mag …

Om te beginnen met het eerste: TPE. Ik heb nooit van die term gehouden en me er altijd tegen verzet. Er zit te veel ruis omheen: internetruis, welteverstaan. En er zijn ook vast betere termen te verzinnen, die de lading meer dekken. Maar daarover een andere keer.Ik leg liever uit dat Frank en ik ons het beste voelen als er een zo groot mogelijk verschil in macht is tussen ons, waarbij ik van hem ben. In alles, overal, altijd, zo voelbaar, tastbaar mogelijk. Lang niet altijd zichtbaar, maar soms wel. …

Een TPE heb je niet zomaar, daar moet je wel wat voor doen
Opeens heb je hem, noem je het zo, een TPE relatie, of een 24/7 dynamiek, of een D/s. Je kijkt elkaar aan, knikt eens en drinkt nog een wijntje. Eigenlijk weet je niet waar je aan begonnen bent. Alles is nog pril. Je kent elkaar nauwelijks. De buitenwereld vraagt om een stempel, en het is verleidelijk om dat stempel dan maar te plakken. De stempels zijn ruim voorradig, en ach, je woont nu toch samen…. Laten we het …